Αισιοδοξία υπήρχε, ο κόσμος έδωσε το παρόν γιατί πίστευε στη νίκη αλλά για κακή μας τύχη αυτοί που θα έπρεπε να είναι οι πρωταγωνιστές  της σημερινής βραδιάς απουσίαζαν. Σχεδόν ανύπαρκτος ο ΑΡΗΣ σήμερα που έπεσε στη παγίδα του Πανθρακικού και λίγο έλειψε να χάσει κάνοντας τη σημερινή βραδιά ακόμη πιο δύσκολο. Το ισόπαλο 0-0 που μας κρατάει κάτω από τη ζώνη του υποβιβασμού μοιάζει με θηλιά στο λαιμό μας λίγο πριν το κρέμασμα.. Πλέον μιλάμε απλά για μαθηματικές ελπίδες και σενάρια που ακούγονται ωραία στα αυτιά μας αλλά δύσκολα υλοποιούνται. 

Τελικά όπως φάνηκε μέσα στο γήπεδο αυτή η διακοπή δεν μας βγήκε σε καλό. Ο Σ.Παπαδόπουλος αν και είχε περισσότερες μέρες να δουλέψει και περισσότερους παίκτες στη διάθεση του δεν μπόρεσε να αλλάξει κάτι. Πιστός στις κακές συνήθειες του προηγούμενου προπονητή ξεκίνησε και πάλι τον Διαμαντάκο αριστερά ενώ δεν υπήρξε κάτι διαφορετικό σε σχέση με τις προηγούμενες αγωνιστικές. Τον ίδιο κακό ΑΡΗ που είδαμε στη Βέροια είδαμε και σήμερα. Ίσως αν οι παίκτες του  Πανθρακικού δεν είχαν στο μυαλό του ως πρωταρχικό στόχο το να μην χάσουν  και ο Διούδης δεν έδειχνε εξαιρετικά αντανακλαστικά τα πράγματα να ήταν ακόμη χειρότερα. Εκτός του Πουλίδο και του Διούδη όλοι οι υπόλοιποι ήταν από κακοί ως μέτριοι το πολύ. Και σήμερα η ομάδα χάθηκε σε αυτή την ανόητη εμμονή να παίξει στρωτό ποδόσφαιρο με την μπάλα κάτω όταν από την αρχή του πρωταθλήματος έχει φανεί ότι δεν μπορεί να το κάνει. .Έλλειψη πάθους και αγωνιστικού προσανατολισμού από το πρώτο μέχρι το τελευταίο λεπτό. Άμυνα με τα μάτια και απελπιστικά αργές επιστροφές. Ακόμη και στο διάστημα του Β ημιχρόνου όπου πιέσαμε και είχαμε την κατοχή οι ευκαιρίες που κάναμε ήταν ελάχιστες. Μέχρι και αυτός ο απίστευτος Μάνταλος δεν χρειάστηκε να κάνει και τόσα πολλά αν και φάνηκε  ποιος ήταν ο λόγος που τοποθετήθηκε σε αυτό το παιχνίδι. 

Η αισιοδοξία με την ολοκλήρωση της προηγούμενης αγωνιστικής μετά την νίκη της Ξάνθης στη Κομοτηνή σήμερα μετατράπηκε σε κηδεία. Μπορεί οι παίκτες να είναι αυτοί  που κλωτσάνε τη μπάλα και τρέχουν μέσα στο γήπεδο αλλά το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι. Βλέποντας αυτή την ανύπαρκτη διοίκηση που δεν έχει τολμήσει σε ολόκληρο το β γύρο να  βγάλει μια ανακοίνωση, να δείξει λίγο πυγμή και να δώσει τόσο στους ποδοσφαιριστές της ομάδος όσο και στον κόσμο που αγωνιά ότι παλεύουμε για να σωθούμε παρακολουθούμε μια ηττοπάθεια και μια εγκληματική αδράνεια ακόμη και σε ορισμούς σκάνδαλο όπως αυτός του Μάνταλου όταν ομάδες σαν την υποβιβασμένη Κέρκυρα διαμαρτύρεται πριν το παιχνίδι με τη Βέροια για άλλον έναν ύποπτο ορισμό.  Και όμως ακόμη και τώρα δεν υπάρχουν παραιτήσεις ούτε καν εξηγήσεις, παρά μόνο νεκρική σιωπή. Άραγε τώρα τι θα μας πει ο κ.Ψηφίδης για τα πλάνα του για τον εορτασμό των 100 χρόνων του ΑΡΗ μας...